السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

چهار شنبه ۱۹ تیر ماه افتتاحیه اردوی مشهد جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز

 

زمينه سازى غيبت

يكى از مهم ترين ابعاد فعاليت هاى امام يازدهم (ع) آماده سازى جامعه شيعه براى غيبت آخرين حجت حق، حضرت بقية الله الاعظم (ع) است .

اين جهت، از زمان امام هادى (ع) به طور عملى شروع گرديد. زيرا قسمت زيادى از عمر امام هادى وعسكرى (ع) در زندان وتحت مراقبت مى گذشت وارتباط وملاقات مسلمين وشيعيان با آن بزرگواران ميسر نبود . واين خود شايد لطفى باطنى از جانب حق بود كه شيعيان ومسلمانان به تدريج با غيبت حجت خدا ونديدن او انس بگيرند ويك باره دراثرغيبت كلى امام وحشت نكنند ودين خود را حفظ نمايند .

علاوه بر اين امام عسكرى (ع) تنها به عده اى خاص وقليل از شيعيان ويا عده اى كم از ديگران به منظور اتمام حجت، فرزند خود امام مهدى (ع) را نشان مى دادند.

قسمت مهمى از اين امر را امام (ع) با احاديث و فرمايش ها و نامه هاى خود محقق مى فرمود. ازآن جا كه بيان تفصيلى اين مطلب مجال وسيعى مى خواهد در اين جا به ذكر يك نامه از حضرت عسكرى (ع) دراين زمينه اكتفا مى كنيم. اين نامه را حضرت به ابوالحسن على بن الحسين بن بابويه قمى مرقوم فرمودند:

بر تو باد به صبر وانتظار فرج، چرا كه پيامبر خدا(ص) فرمود: برترين اعمال امت من انتظار فرج است. پيوسته شيعيان ما در غم و اندوه خواهند بود تا فرزندم (مهدى) ظاهر شود. همو كه پيامبر خدا وعده فرموده که زمين را پرازعدل و داد خواهد كرد، همانگونه كه پر از ظلم و جور شده باشد.

اى شيخ بزرگوار من خود صبركن وتمام شيعيان مرا نيز امر به صبر در برابر سختى ها، مبارزات، شهادت ها و ساير مشكلات در راه خدا بنما چرا كه زمين از آن خداست و حكومت آن را به بندگانى كه خود بخواهد، خواهد داد وعاقبت از آن تقوى پيشگان است. سلام بر تو وهمه شيعيان باد... (1)

اين پيام امام يازدهم حضرت عسكرى (ع) به همه ماست: صبر وانتظار فرج صبر در مقابل ناملايمات وسختى هاى دوران غيبت و ا نتظار فرج امام عصر(ع)

حلول ماه رجب مبارک باد

ماه مبارک رجب آمده تا دلهای مجذوب را به ميهمانی شعبان ببرد.

 

در ماه رجب فرشته اي تا صبح اينگونه ندا مي دهد: خوشا به حال رجبيّون، خوشا به حال آنان كه والايي ماه رجب را دريافته اند، خوشا به حال آنان كه از بركت ماه رجب نصيبي اندوخته اند.

پيامبر گرامى ما در بيان عظمت و اهميت ماه رجب مى فرمايد: خداى متعال، در آسمان هفتم، فرشته اى به نام «داعى» قرار داده است. هرگاه ماه رجب فرا رسد، آن فرشته دعوت كننده، هرشب تا به صبح گويد: خوشا به حال كسانى كه به ذكر الهى مشغولند; خوشا به حال كسانى كه با ميل و رغبت تمام، رو به سوى درگاه خدا آرند. و خداوند مى فرمايد: من همنشين كسى هستم كه با من همنشين باشد، و مطيع كسى هستم كه فرمان مرا ببرد و آمرزنده ام كسى را كه از من طلب آمرزش كند. اين ماه رجب ماه من، بنده هم بنده من، و رحمت هم از آن من است; هركس مرا در اين ماه بخواند، پاسخ مثبت دهم; و هركس از من چيزى بخواهد، به او عطا كنم; و هركس از من هدايت جويد، هدايتش كنم.

من اين ماه را وسيله ارتباط بين خود و بندگانم قرار داده ام پس هركس به آن چنگ زند، به من مى رسد.

 

 

يكى از كارهاى مهم و شايسته در ماه رجب، كمك به مستمندان است. امام صادق(عليه السلام) از پدران گراميش از امام على(عليه السلام) نقل مى كند كه آن حضرت فرمود:...هركس به خاطر خدا در ماه رجب صدقه بدهد، خداوند وى را آنچنان اكرام فرمايد كه نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه بر قلب انسانى خطور كرده باشد.

 

 زیارت رجبیه؛ در تعقیبات نمازهاى روز و شب در این ماه

 

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ يا مَنْ يُعْطى مَنْ سَئَلَهُ يامَنْ يُعْطى مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ خَيْرِ الدُّنْيا وَجَميعَ خَيْرِ الاْخِرَةِ وَاصْرِفْ عَنّى بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ شَرِّ الدُّنْيا وَشَرِّ الاْخِرَةِ فَاِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَيْتَ وَ زِِدْنى مِنْ فَضْلِكَ يا كَريمُ
 يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ يا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَيْبَتى عَلَى النّار.

 

 

                            به نام خداى بخشاينده مهربان

 اى كه براى هر خيرى به او اميد دارم و از خشمش در هر شرى ايمنى جويم

 اى كه مى دهد (عطاى ) بسيار در برابر (طاعت ) اندك

 اى كه عطا كنى به هركه از تو خواهد

اىكه عطا كنى به كسى كه از تو نخواهد و نه تو را بشناسد از روى نعمت بخشى و مهرورزى

عطا كن به من به خاطر درخواستى كه از تو كردم همه خوبى دنيا و همه خوبى و خير آخرت را

 و بگردان از من به خاطر همان درخواستى كه از تو كردم همه شر دنيا و شر آخرت را زيرا آنچه تو دهى چيزى كم ندارد (يا كم نيايد)

 وبيفزا بر من از فضلت

 اى بزرگوار ِ

  اى صاحب جلالت و بزرگوارى

 اى صاحب نعمت و جود

 اى صاحب بخشش و عطا،

 حرام كن محاسنم را بر آتش دوزخ.