فضای این دل دیوانه     گرفته بوی گل نرگس

دلم نشته چو فرزانه      در ارزوی گل نر گس

 

 سزد  ز غصه بمیرم من     زدرد وغربت تنهایی

همیشه ذکر فرج دارم         ولی چرا تو نمی ایی