سخنرانی نماینده جامعه اسلامی دانشجویان
متن سخنرانی نمایندهی جامعهی اسلامی دانشجویان در حضور رهبر معظم انقلاب
در دانشگاه شیراز،
بسم الله الرحمن الرحیم
ضمن عرض سلام و خیرمقدم به محضر مبارک رهبر معظم انقلاب و ابراز افتخار از این حضور پربرکت در دانشگاه پرسابقهی شیراز، نکاتی مختصر را به عرض میرسانیم:
1. نزدیک به سه دهه از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی مردم ایران میگذرد و نگاهی دوباره به این پدیدهی تاریخساز، روشن میکند که کنار زدن یک حکومت فاسد و بر سر کار آمدن انسانهای صالح، نه آرمان نهایی انقلاب، بل مقدمهای برای تحول حقیقی در ارکان و زیرساختهای جامعه در جهت عدالت، آزادی و ارتقای فکری، و در یک کلام: بارور شدن شخصیت انسانی و چشیدن طعم حیات طیبهی الاهی بوده است.
2. نگاهی به وضعیت جاری کشور از این بُعد، نشان میدهد که هنوز راه زیادی تا رسیدن به قله باقیست و میان آنچه که امروز از فرهنگ و اخلاق ناب اسلامی در جامعه وجود دارد با آنچه که باید وجود داشته باشد، تفاوت از زمین تا آسمان است.
به عنوان نمونه، ایرادات اساسی در حوزهی فرهنگ عمومی چون انضباط اجتماعی و قانونپذیری، ضعف گسترش اخلاق فردی و دینمداری، بداخلاقیهای سیاسی و انتخاباتی، غفلت از فریضهی جامعهساز امر به معروف و نهی از منکر، ترویج مصرفگرایی و سطحینگری در برنامههای صدا و سیما، تکثر بیبرنامه و متساهلانه در وزارت ارشاد، غلبهی مادیگرایی در نظام آموزشی و دهها مورد دیگر، همگی از فرصتهای ازدسترفته هستند.
ماجرای اسلامی کردن دانشگاهها، ارتقای فکر دینی دانشجویان و پر کردن خلأهای اعتقادی و معنوی آنان ـ که فلسفهی وجودی روحانیت معظم در نهادهای رهبری دانشگاههاست ـ و نیز بررسی آماری درصد دینمداری ـ هم در اعتقادات و هم در رفتار ـ در ورودی دانشگاهها نسبت به خروجی آنها، خودْ داستان غمانگیز دیگری است که میگذاریم و میگذریم؛ که «تقدیر قصهی دل ما نیز ناشنیدن است»!
3. برای رسیدن به آن قلهی شورانگیز، حتماً نقشهی راهنما لازم است. با اشارهی رهبری معظم، پس از گذشت حدود سه دهه از انقلاب اسلامی، بالأخره موضوع مهندسی فرهنگی در دستور کار ستاد و قرارگاه اصلی آن، شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گرفت که متأسفانه هنوز هیچ نتیجهی عملی در این باب اعلام نشده است.
4. تهیهی طرح جامع و نقشهی مهندسی فرهنگی، تنها با فعال شدن بدنهی نخبگان حوزه و دانشگاه تحقق مییابد. در این مسیر، پژوهش، نظریهپردازی و فعالسازی کرسیهای آزاداندیشی، از ملزومات حتمی و غیرقابلتخلف است.
5. برای فعال شدن جدی این بدنهی کارآمد از نخبگان، لازم است که «مطالبهی فرهنگ، اخلاق و معنویت دینی» گفتمان رایج فضاهای علمی کشور گردد. از این رو، پس از تبدیل «عدالتخواهی» و «نهضت نرمافزاری» ـ که خودْ شعبهای از مقولهی عظیم فرهنگ است ـ به گفتمان رایج جامعه و حکومت، شاید هنگام آن رسیده باشد که «حیات معنوی و معیشت فرهنگی جامعه» گفتمان اساسی فضاهای فکری کشور قرار گیرد.
البته در این مسیر، نباید از آفاتی چون عدم اجماع بر سر مشترک لفظی فرهنگ و غفلت از فرهنگ دینی، سطحیگرایی و شعارزدگی، نصیحتگرایی و دوری از نگاه کلان و شبکهای، خَلط میان فرهنگ و ابزار فرهنگی و نگاه سختافزاری و بودجهمحور به جای نگاه محتوایی از سوی دستگاههای قانونگذار و مدیران اجرایی، غافل شد.
و کلام آخر اینکه: ما خود را سربازان فدایی شعارهای شما در دانشگاه میدانیم و از خدای متعال میخواهیم که با دعای خیر حضرتعالی، تمام همّمان را در راستای ایفای نقش تاریخی خویش در این انقلاب قرار دهد و اشارات حکیمانهی رهبر بزرگوارمان، چراغ راه قرار گیرد.
عزتتان در زمین و آسمان، روزافزون باد!
والسلام علیکم و رحمت الله.