جهان خالیست...
پَر و بال ِ ما کمندِ عشق اوست مو کشانش میکشد تا کوی دوست
من چگونه هوش دارم پیش و پس ؟ چون نباشد نور یارم پیش و پس
نور او در یَمن و یَسر و تحت و فوق بر سر و بر گردنم چون تاج و طوق
عشق خواهد كاین سخن بیرون بود آینه غمّاز نبود، چون بود ؟
آینه ات دانی چرا غمّاز نیست ؟ زآنکه زنگار از رخش ممتاز نیست
آینه کز زنگ آلایش جُداست پُر شعاع نور خورشید خداست
رو تو زنگار از رُخ او پاک کن بعد از آن، آن نور را ادراک کن
این حقیقت را شنو از گوش ِ دل تا برون آئی به کلی، زآب و گِل
فهم اگر دارید، جان را ره دهید بعد از آن، از شوق، پا در ره نهید
درون توست اگر خلوتي است و انجمني است
برون ز خويش كجا ميروي جهان خالي است
"بيدل دهلوي"